سکوریت کردن یک فرایند عملیات حرارتی است که بر روی شیشه‌های ساختمانی انجام می‌شود. این فرایند را می‌توان بر روی شیشه‌های رنگی، رفلکتیو، چاپ شده یا لعاب خورده نیز انجام داد.

در مقایسه با شیشه خام با ضخامت‌های یکسان، شیشه سکوریت در مقابل شکستگی مقاومت بیشتری دارد، به صورتی که می‌توان گفت مقاومت مکانیکی آن بیش از ۵ برابر می‌گردد.

در صورت شکست شیشه، شیشه سکوریت به قطعات کوچک با لبه‌های صیقلی تبدیل می‌شود که قدرت برش ندارند. این امر خطر صدمه را کاهش می‌دهد.

شیشه سکوریت در جائیکه استحکام، مقاومت در مقابل حرارت و ایمنی مورد نظر باشد قابل استفاده می‌باشد.